Farklı olmanın getirdiği sorunlar üzerine gevezelik etmenin bir moda halini aldığı bugünlerde, gerçek bir farklılığın getirdiği somut faturalardan söz etmek, yersiz bir tutum olarak değerlendirilebilir.

2000’li yıllar, dünya genelinde uzun yıllardır süregelen “kimlik politikası”nın ürünlerini vermeye başladığı yıllar olarak değerlendirilebilir. Yoksullaştırma ve cahilleştirme üzerine kurulu olan sistemin, kişiliksiz birer varlığa

Aklın değil “kendi aklı”nın tutarsızlıklarını bir güvencesizlik ve yaşamı içindeki duygusal aldanışlarını bir yanlış olarak algılayan insanların düşünceler yerine inançlarla yaşamak dışında hiçbir seçeneği kalmaz.

İnsanlar üzerinden yapılan kirli bir menfaati kalıcı kılmak için en etkili strateji, insanların kullandıkları sözcüklerin kavramsal içerimini daraltarak, anlamların yer aldığı bir dünyanın yerine kaba

Tarihin kendi akışı hiç öyle olmasa da, kimi tarihçilerin takip ettiği belgeler eşliğinde yazılan tarih, göze görünür simaların hayat öykülerinden genel bir anlam çıkarmaya çabalar.

Dürüst olma durumunun, insanların birçoğu tarafından bir tür enayilik olarak algılanmaya başlandığı günden bu yana (ki bu tarih Türkiye özelinde 80 sonrası dönem ya da

Siyasi güç odakları, siyasi güçlerini kaybetmeye başladıkları zamanlarda, disipline olmuş düşünce yapılarından tümüyle uzaklaşırlar. Daha normal zamanlarda onları kendi çelişkilerini ört bas etmeye çabalarken görürsünüz,