Köşe yazısı

Sorun şu: Hastalar yüzünden mi hastaneler kurulmuştur, yoksa hastaneler yüzünden mi insanlar hastalanmaktadır? Belki tarihsel açıdan, hastalar yüzünden ve onlar için hastanelerin kurulduğu doğru olabilir,

Bir şey olmaktan daha huzur verici hiçbir şey yoktur. Çünkü olmak demek, zamanın meçhul akışından kurtulup, bir tanrı gibi kusursuz bir şimdinin içine yerleşmek demektir.

Jean Paul Sartre, savaş döneminde tuttuğu güncelerinin bir yerinde, Fransızların kendi ülkelerini ayrı bir evren olarak algıladıklarından söz eder. Tarihsel açıdan bakıldığında, dünya tarihine bu

Bilmek denen şeyin ilk çağrıştırdığı anlam kümesinin “haddini bilmek” olduğu bir çağın olgunluk dönemini yaşıyoruz. Günümüzde, bilen insandan karşısındaki gücün devasalığını idrak etmesi ve onun

Daima sırtını kutsal bir duvara dayayan din modacılarının pek sevdiği bir yaklaşım bir kez daha tekrarlanıyor; deniyor ki, içinizdeki görünmeyen duvarları yıkmanın zamanı gelmiştir. Bir

Ülkelerden birinde bir gün bir Bahadır dünyaya gelir. Boyu bir minare boyuna ulaşıncaya dek annesi besleyip, büyütür Bahadır’ı. Ve Bahadır iyice büyüyüp, serpildikten sonra, annesi

Denir ki, sen ne kadar anlatırsan anlat, ancak karşındakinin seni anlayabildiği kadar anlaşılırsın. Bunun üzerine de derhal, hem konuşurken hem de yazarken daima karşındakinin anlama

Genel bir durum olarak, sıradan insan denen varlıklar tinsel bir ataletin içinde yaşar. Yani muazzam bir zihin tembelliği içindedir. Bu yüzden, iç dünyası yok denecek